Hoi! Ik ben Maud Stamsnijder. Een groot liefhebber van cultuur, taal en boeken en neem je iedere zondag mee in mijn weekmenu: de leukste tips, mooiste zinnen en alles wat mij bezighoudt. Schuif je aan?
Welkom weer bij een nieuw weekmenu! Wil je deze iedere zondag in je inbox ontvangen? Abonneer dan hier! Daar maak je mij blij mee :).
Maandag
De film Marty Supreme was overal te zien. Ik was heel nieuwsgierig en dook maandagavond Flora Filmtheater in. De film was vermakelijk, hij deed me denken aan mr. Bean. Ik vond Timothée Chalamet erg goed. De Volkskrant verwoordde het wat mij betreft treffend:
“De lol van kijken naar Marty Supreme is toezien hoe gretig de rode draad uit het oog wordt verloren.”
De filmt duurt ongeveer 2,5 uur. Na een tijdje was het wel genoeg en was ik klaar met Marty’s onbevangenheid. De soundtrack van de film was fantastisch. Als je niets beters te doen hebt: gaan. Moet je er tijd voor vrijmaken? Dan zou ik hem overslaan.
Dinsdag
Ik startte met de interviewbundel Het leven is een worsteling van Nathalie Huigsloot. Ik lees haar interviews in de Volkskrant altijd met heel veel plezier, dus extra leuk om ze nu gebundeld nogmaals te kunnen lezen. Ik genoot in het bijzonder van het interview met Adriaan van Dis, waarin hij vertelde over de sympathie die hij voor Gordon voelt, zijn geloof in veinzen en verlangen naar vrije ordinairheid. Hij beschrijft hoe hij zich gevangen voelt in zijn eigen misplaatste keurigheid en fatsoen. Daar herkende ik mij in. Ik pleitte eerder in de Volkskrant dat we minder moeten cringen, maar nog steeds verlang ik er af en toe naar om alle etiquette los te laten en mij super ordinair te gedragen. Lijkt me heerlijk. Van Dis liet me zien dat ik hier niet de enige in ben. Ervaar jij dit gevoel ook wel eens?
“Ik geloof in veinzen. Veinzen is de smeerolie van de beschaving.” – Adriaan van Dis
Woensdag
De zon scheen! De lente komt eraan! Ik ging lekker in het zonnetje zitten en kwam daar Ates tegen, de ziekenhuiskat van HMC Westeinde. Mijn roodharige bestie.
Donderdag
De zon scheen weer! Ik dook het terras op met vriendinnen van mijn studie en we hadden het over leuke series die we kijken. Ik ben momenteel Woeste grond aan het kijken. Een serie van Avrotros die je meeneemt naar een boerenfamilie op boerderij “de Weuste”. Je volgt drie generaties boeren en de ideeën die zij hebben over de toekomst van hun familiebedrijf. Ik hou van het platteland en smul van de persoonlijke drama in de serie.
Vrijdag
Ik bekeek de laatste aflevering van de serie The sex lives of college girls. In de serie wordt je meegenomen in, wat een verassing, het seksleven van vier meiden op de universiteit van Essex. De serie was grappig en kaartte met veel humor belangrijke onderwerpen aan. Queerness en vrije seksuele moraal maakten als vanzelfsprekend deel uit van het verhaal. De serie had iets weg van “sex education” en ik zou hem aan iedereen aanraden!
Zaterdag
Samen met mijn moeder bezocht ik de voorstelling bezin met Bach in Tivolivredenburg. Het onderwerp van deze ochtend was Heimwee, Joke J. Hermsen en Maud Vanhauwert verzorgden de bijdragen. Wat ik mooi vond aan de bijdrage van Hermsen was de koppeling die ze maakte naar het individualisme, Vanhauwert nam ons mee naar ons ouderlijk huis. Prachtige muziek, goede presentatie en indrukwekkende verhalen. Op 15 maart is er weer een editie, wie zie ik daar?
Woord van de week
Desinteresse
Zin van de week
“Ik vind het vernederen van mensen gruwelijk en de rechtvaardiging dat het mag omdat het slechteriken zijn een twijfelachtige en onaangename rechtvaardiging.” – Arnon Grunberg, in een interview met Nathalie Huigsloot
Tot volgende week!
Geef een reactie