De Stamtafel: over Tove Ditlevsen, Jutta Leerdam en Roodharigen
Hoi! Ik ben Maud Stamsnijder. Een groot liefhebber van cultuur, taal en boeken en neem je iedere week mee in mijn weekmenu: de leukste tips, mooiste zinnen en alles wat mij bezighoudt. Schuif je aan?
Maud’s weekmenu
Wat leuk dat je er bent. Deze week een wat langer menu dan voorgenomen :).
Maandag
Op maandag ging ik naar de film No other choice in Flora Filmtheater. De film gaat over een Zuid-Koreaanse man, Man-Su (Lee Byung-hun), die wordt ontslagen bij zijn baan in de papierindustrie. Papier was zijn leven, en hij gaat op creatieve manieren op zoek naar een manier om weer een baan te krijgen. De film was grappig, schokkend en sneed een belangrijk maatschappelijk thema aan, een flinke aanrader!
Dinsdag
Ik las het boek Afhankelijkheid uit. Dit is de laatste in Tove Ditlevsen’s wereldberoemde Kopenhagen-triologie. Hierin beschrijft ze, na Kindertijd en Jeugd, de weg naar en van een verslaving. Ik vind haar schrijfstijl verslavend. Ze schrijft zonder schaamte en met veel humor. De mooiste zin uit Afhankelijkheid: “De trams rijden gillend door de nacht alsof ze dwars door mijn kamer denderen. Er zitten mensen in die zich ergens gaan vermaken, doodgewone mensen die fantastische dingen beleven tussen de avond en de ochtend, wanneer ze weer vroeg moeten opstaan om naar hun werk te gaan.” Ik lees nu haar biografie, en smul ervan.
Woensdag
Er is iets geks aan over jezelf teruglezen als fenomeen. Ik las dit artikel over roodharigen en dat maakte veel los bij mij en mijn (roodharige) vriendinnen. Ik kwam tot de conclusie dat ik mij wel herkende in de nuance in het stuk, maar niet in de kop. Die voelde stelliger dan mijn ervaring ooit is geweest. Ik ben wel benieuwd; ben jij roodharig en heb je het wel eens met je vrienden over hoe je dit ervaart? Mijn vriendin Nikki vraagt me geregeld hoe ik dat ervaar. Ook gaf ik op woensdag het boek Kuren, (Thijs Hoekstra) cadeau aan Kasper. Een grappig boek over een jongen van 14 met kanker – ik was ook verbaasd.
Donderdag
Ik bezocht het in 2024 geopende Nationaal Holocaustmuseum in Amsterdam. Het was een indrukwekkende collectie met een fijne looproute. De tentoonstelling over de Amsterdamse creche was met name aangrijpend. De taal die gebruikt werd om duiding te geven was prachtig. In de trein las ik deze rake opinie van Lisa Arnold over de taal in de berichtgeving rond Jutta Leerdam en Femke Bol. Vorig jaar schreef ook ik een opinie over de taal die we gebruiken als we over vrouwelijke rolmodellen praten.
Vrijdag
Ik las dit profiel over Jake Paul en vond vooral dit zinnetje grappig: “Na het fotomoment met Vance riep Paul zijn volgers op om niet naar de halftime show van de Puerto Ricaanse artiest Bad Bunny te kijken. ‘Een optreden van een neppe Amerikaanse burger die openlijk de VS haat. Dat kan ik niet steunen.’ Paul woont om belastingredenen zelf in Puerto Rico.”
Zaterdag
Het was Valentijnsdag! Dit vierde ik door samen met mijn vriendin het Stedelijk Museum in Amsterdam te bezoeken. De tentoonstelling van Erwin Olaf was heel cool, maar wel erg druk. Ik vond vooral de vaste collectie leuk om te zien. We aten bij Dame aan de Kade (De dagvangst was heerlijk!) en sloten af in het Concertgebouw, waar het symfonieorkest Aken de sterren van de hemel speelde.
Woord van de week
Vanzefsprekend
Zin van de week
“Onverschilligheid is altijd de vriend van de vijand. De dader heeft er voordeel van, nooit diens slachtoffer” – Elie Wiesel, 1999
Tot volgende week!
Geef een reactie